Oprichting
- Statuut van meewerkende echtgenoot: voorwaarden
- Maxistatuut of ministatuut: wat is het verschil?
- Hoe vraag je het statuut van meewerkende echtgenoot aan?
- Voordelen van het statuut van meewerkende echtgenoot
BILLY, de nummer 1 alles-in-één oplossing voor zelfstandigen
Afspraak makenHet statuut van meewerkende echtgenoot: voorwaarden en werking
Start je een zelfstandige activiteit met je partner aan je zijde? Het statuut van meewerkende echtgenoot erkent officieel deze betrokkenheid. Tussen de verschillende sociale statuten bij de opstart van een activiteit, richt dit statuut zich specifiek op de partner die een zelfstandige helpt zonder zelf een hoofdactiviteit uit te oefenen.
- Het statuut van meewerkende echtgenoot is bedoeld voor de gehuwde of wettelijk samenwonende partner van een zelfstandige die minstens 90 dagen per jaar aan de activiteit meewerkt;
- Er zijn twee formules: het maxistatuut, met volledige sociale bescherming, en het ministatuut, voorbehouden aan personen geboren vóór 1956;
- De aansluiting gebeurt bij dezelfde sociale verzekeringskas als de zelfstandige echtgenoot;
- Het statuut van meewerkende echtgenoot is niet mogelijk als de activiteit in vennootschapsvorm wordt uitgeoefend.
Statuut van meewerkende echtgenoot: voorwaarden
Het statuut van meewerkende echtgenoot geldt voor elke persoon die gehuwd is of wettelijk samenwoont met een zelfstandige. Dit statuut richt zich op personen die effectief meewerken aan de activiteit van hun partner, zonder over een eigen sociale bescherming te beschikken.
Er zijn drie cumulatieve voorwaarden:
- je helpt je zelfstandige echtgenoot regelmatig, of minstens 90 dagen per jaar;
- je netto persoonlijke inkomsten uit een zelfstandige activiteit bedragen niet meer dan 3 000 € per jaar;
- je ontvangt geen inkomsten als werknemer, ambtenaar of vervangingsinkomen dat eigen sociale rechten opent.
⚠️ Oefent je echtgenoot de activiteit uit in vennootschapsvorm in plaats van als natuurlijk persoon? Dan is het statuut van meewerkende echtgenoot niet van toepassing op jouw situatie.
Maxistatuut of ministatuut: wat is het verschil?
Het statuut van meewerkende echtgenoot bestaat uit twee verschillende formules naargelang het geboortejaar. Dit onderscheid bepaalt zowel het niveau van sociale bescherming als het bedrag van de verschuldigde bijdragen.
De volgende tabel vat de belangrijkste verschillen samen tussen beide opties.
| Criterium | Maxi-statuut | Mini-statuut |
|---|---|---|
| Doelpubliek | Geboren na 31 december 1955 | Geboren vóór 1 januari 1956 |
| Dekking | Pensioen, gezondheidszorg, moederschap, arbeidsongeschiktheid, uitkeringen | Alleen ziekte-invaliditeit |
| Pensioenopbouw | Ja | Nee |
| Bedrag van de bijdragen | Hoger | Lager |
Het maxistatuut geldt automatisch voor de grote meerderheid van de meewerkende echtgenoten vandaag, omdat het iedereen betreft die geboren is na 1955.
Hoe vraag je het statuut van meewerkende echtgenoot aan?
Het verkrijgen van het statuut van meewerkende echtgenoot verloopt via een eenvoudige procedure, zonder dat er een extra structuur moet worden opgericht. Het bestaat uit drie hoofdstappen.
Eerst sluit je je aan bij dezelfde sociale verzekeringskas als je zelfstandige echtgenoot. Vervolgens kies je je formule — maxistatuut of ministatuut — op basis van je geboortejaar. Ten slotte betaal je elk kwartaal forfaitaire sociale bijdragen bij de opstart.
Hoeveel bedragen de sociale bijdragen?
Voor 2026 bedraagt de voorlopige bijdrage 391,16 € per kwartaal exclusief beheerskosten voor het maxistatuut.
Deze bijdrage blijft voorlopig tijdens de eerste jaren van activiteit. Een regularisatie volgt ongeveer twee jaar later, op basis van de bezoldiging die je echtgenoot je effectief heeft toegekend. Het toegepaste tarief bedraagt dan 20,5 % van de inkomsten tot 75 024,55 €, en vervolgens 14,16 % tot 110 562,42 €. Boven dit plafond zijn geen bijdragen verschuldigd.
Goed om te weten
Het ministatuut brengt lagere kwartaalbijdragen met zich mee, omdat het minder sociale rechten opent dan het maxistatuut.
Voordelen van het statuut van meewerkende echtgenoot
Het statuut van meewerkende echtgenoot biedt verschillende concrete voordelen, zowel sociaal als fiscaal. De bezoldiging die aan de meewerkende echtgenoot wordt toegekend, is aftrekbaar als beroepskost bij de geholpen zelfstandige.
Dit statuut biedt ook:
- volledige sociale bescherming voor het maxistatuut: ziekte, arbeidsongeschiktheid, gezondheidszorg, moeder- of vaderschapsverlof, pensioen;
- de mogelijkheid om forfaitaire of werkelijke beroepskosten af te trekken, net als elke andere zelfstandige;
- fiscale optimalisatie dankzij de verdeling van inkomsten tussen beide partners;
- een officiële erkenning van de rol van de echtgenoot in de ontwikkeling van de activiteit.
Voorbeeld:
Een zelfstandig consultant kent een deel van zijn bezoldiging toe aan zijn echtgenote, die al twee jaar de administratie en klantafspraken beheert. Deze verdeling verlaagt de globale fiscale last van het gezin en bouwt tegelijkertijd eigen sociale rechten op voor de echtgenote.
Deze optimalisatie is echter gebonden aan precieze regels die je best op voorhand goed in kaart brengt.
Beperkingen om rekening mee te houden
Het statuut van meewerkende echtgenoot kent ook enkele beperkingen die je op voorhand moet kennen. De toegekende bezoldiging is in de regel beperkt tot 30 % van de inkomsten uit de activiteit, tenzij er een bijzondere rechtvaardiging is.
Dit statuut biedt bovendien geen sterke juridische bescherming bij scheiding, bij gebrek aan een formele arbeidsovereenkomst.
Ten slotte is dit statuut niet mogelijk wanneer de activiteit in vennootschapsvorm wordt uitgeoefend in plaats van als natuurlijk persoon.
Het statuut van meewerkende echtgenoot blijft een toegankelijke oplossing om de rol van de partner in een zelfstandige activiteit te erkennen en te beveiligen. Goed omkaderd combineert het sociale bescherming met echte fiscale voordelen.
Heb je een vraag over het statuut van meewerkende echtgenoot in jouw situatie? Maak een afspraak (gratis) met onze experts, zij helpen je graag verder.
